اشعار امام زمان و ماه رمضان

شب های احیا در فراق تو گذر شد

عمرم تباه است و ز هجر تو سپر شد

ای روضه خوان و یوسف زهرا کجایی

آقا بیا روزم شب و شب هم سحر شد

از اول ماه خدا یاد تو هستم

اما چرا این ناله هایم بی اثر شد

آقا اجازه شب شب قدر است و روضه

از کوفه تا کرب و بلا خاکم به سر شد

مولای دین رفت و جسارت ها شروع شد

در سینه هاشان بغض مولا پر ثمر شد

اما امان از روضه ای که خون تو گریی

آقا اسارت رفت و زینب در خطر شد

بی تو چه سخت است از سر و سرنیزه گفتن

مولا بیا چون یک سه ساله در به در شد

طشت طلا و خیزران ها بر حسینت

بزم شراب و دختری غرق نظر شد

وقتی جسارت بر سر ببریده کردند

مویش سپید و زینب تو خون جگر شد

این بار در شام و پلیدی های بسیار

گوید رقیه ای پدر وقت سفر شد

مولا حلالم کن ولی ای صاحب من

چشمان زهرا مادرت از گریه تر شد

هر سحر منتظر یار نباشم چه کنم ؟

من اگر اینهمه بیدار نباشم چه کنم ؟

گریه بر درد فراق تو نکردن سخت است

خونجگر از غمت ای یار نباشم چه کنم ؟

عده ای بر سر آنند اسیرت نشوند

من بر آنم که گرفتار نباشم چه کنم ؟

تو چه کردی که من از خواب و خوراک افتادم ؟

راستی ، اینهمه بیمار نباشم چه کنم ؟

چهارده بار خدا عاشق تو شد من اگر

عاشق روی تو یکبار نباشم چه کنم ؟

ابرویت تیغ مصری است که جان میطلبد

به طلبکار بدهکار نباشم چه کنم ؟

خواستم نام مرا هم بنویسند همین

سر بازار خریدار نباشم چه کنم ؟

من اگر مثل تو هر صبح و غروبی آقا

فکر بین در و دیوار نباشم چه کنم ؟

ماه رمضان آمد و دلدار نیامد

آن مونس جان محرم اسرار نیامد

هر مرغ چمن آمده در باغ ولیکن

آن بلبل خوش نغمه به گلزار نیامد

در بستر مرگ است مریض غم هجران

آن شافی هر درد دل آزار نیامد

یوسف سر بازار بُود چشم به راهش

آن یوسف گلچهره به بازار نیامد

هر قافله را هست یکی قافله سالار

این قافله را قافله سالار نیامد

آن مظهر نور از شجر طور نتابید

وآن ماه فروزان به شب تار نیامد

در کار بشر صد گره افتاد خدایا

دستی که گشاید گره از کار نیامد

ماه خدا رسید ولی تو نیامدی

وقت دعا رسید ولی تو نیامدی

ماه از تو ،سفره از تو ،خدایی شدن ز تو

لطفت به ما رسید ولی تو نیامدی

سلطانی و مقربیِ سائلان ز تو ست

شاها گدا رسید ولی تو نیامدی

از دستِ دوری از قدم سست ،عاشقت...

....تا ناکجا رسید ولی تو نیامدی

دل مرده ایم و در ظلمات گنه اسیر

آب بقا رسید ولی تو نیامدی

مهر طبیب و لذت درمان برابر است

دارالشفا رسید ولی تو نیامدی

سر قرار سحرهای ارک مان آقا

هر آشنا رسید ولی تو نیامدی

مست شهادتیم که عطر حضورتان

از لاله ها رسید ولی تو نیامدی

سال امام هادی و انوار جدتان

از سامرا رسید ولی تو نیامدی

از افتتاح و زمزمه ی یا حسین مان

تا کربلا رسید ولی تو نیامدی

ای کاش می شد با تو قرآن سر بگیرم

در آسمانی نگاهت پر بگیرم

ای کاش می شد امشب ای قرآن ناطق

دست شما را جای قرآن سر بگیرم

ای کاش می شد لااقل یک بار در خواب

با دست آغوشم تو را در بر بگیرم

ای کاش پایم واشود در خیمه اش تا

یک لقمه نان و عشق از دلبر بگیرم

ای کاش در تقدیر من امشب نویسند

پای تو را یک شب به چشم تر بگیرم

ای کاش می شد تا برای سجده از تو

مهری زخاک تربت مادر بگیرم

تقدیرم ای کاش این شود با تو محرم

ده روز روضه بر تن بی سر بگیرم

من عاشقم خرده ز ای کاشم مگیرید

ای کاش ها را کاش ازاین در بگیرم

برچسبها: امام زمان مداح اهل بیت هادی صالح زاده ...