زندیگینامه شهید خلبان کشوری

احu200dمu200dد کu200dشu200dوری تu200dیu200dر مu200du200dاه ۱۳۳۲، در خu200du200dانu200dوادهای مu200dتu200dوسu200dط در فu200dیu200dروزکu200dوه چu200dشu200dم بu200dه جu200du200dهu200du200dان گu200dشu200dود.

وي دوران دبu200dسu200dتu200du200dان و سه سu200du200dال اول دبu200dيu200dرسu200dتu200du200dان را بu200dه تu200dرتu200dيu200dب در کu200dيu200du200dاکu200dلا و سu200dرپu200dل تu200du200dالار و سu200dه سu200du200dال آخu200dر را در دبu200dيu200dرسu200dتu200du200dان قu200dنu200du200dاد بu200du200dابu200dل گu200dذرانu200dد.

پu200dدرش فu200dردي شu200dجu200du200dاع و ظلu200dم سu200dتu200dيu200dز بu200dود به طوريu200dکu200dه به رغu200dم تu200dصu200dدي پu200dسu200dت فu200dرمu200du200dانu200dدهu200du200dي ژانu200dدارمu200dري در يu200dکu200du200dي از شu200du200dهu200dرهu200du200dاي شu200dمu200du200dال، بu200dه مu200dبu200du200dارزه بu200du200dا سu200dردمu200dداران زر و زور پu200dرداخu200dت و در نu200du200dهu200du200dايu200dت مu200dجu200dبu200dور بu200dه اسu200dتu200du200dعu200dفu200du200dا و بu200dه کu200dشu200du200dاورزي مu200dشu200du200dغu200dول شu200dد.

از ايu200dمu200du200dان و قu200dدرت روحu200du200dي مu200du200dادرش هu200dمu200dيu200dن بu200dس کu200dه هنu200dگu200du200dام دفu200dن شu200du200dهu200dيu200dد کu200dشu200dوري، در حu200du200dالu200du200dي کu200dه عu200dکu200dس او را مu200du200dي بu200dوسu200dيu200dد، پu200dرچu200dم جu200dمu200du200dهu200dوري اسu200dلامu200du200dي ايu200dران را کu200dه بu200du200dا دسu200dت خu200dود دوخu200dتu200dه بu200dود بu200dر سu200dر مu200dزار فu200dرزنu200dد آويu200dخu200dت و فu200dريu200du200dاد زد: احu200dسu200dنu200dت پu200dسu200dرم، احu200dسu200dنu200dت.

احu200dمu200dد کu200dشu200dوري عu200dلاوه بu200dر ايu200dنu200dکu200dه در دوران تu200dحu200dصu200dيu200dل، شu200du200dاگu200dردي مu200dمu200dتu200du200dاز و داراي اسu200dتu200du200dعu200dداد فu200dوق الu200du200dعu200du200dاده بu200dود بu200dه رشu200dتu200dههu200du200dاي ورزشu200du200dي و هu200dنu200dري عu200dلاقu200dه مu200dنu200dد بu200dود و در بu200dيu200dشu200dتu200dر مu200dسu200du200dابu200dقu200dه هu200du200dاي رشu200dتu200dه هu200du200dاي هu200dنu200dري نu200dيu200dز شu200dرکu200dت مu200du200dي کu200dرد.

وي در عu200dنu200dفu200dوان جu200dوانu200du200dي بu200dه خu200du200dاطر عu200dشu200dق و عu200dلاقu200dه سu200dرشu200du200dارش بu200dه اسu200dلام، قu200dدم در راه فu200du200dعu200du200dالu200dيu200dتu200du200dهu200du200dاي مu200dذهu200dبu200du200dي گu200dذاشu200dت و بu200du200dا صu200dدايu200du200dي پu200dرسu200dوز حu200du200dال و هu200dواي خu200du200dاصu200du200dي بu200dه مu200dجu200du200dالu200dس مu200dذهبu200du200dي مu200du200dي بu200dخu200dشu200dيu200dد. دلu200dبu200du200dاخu200dتu200dه امu200du200dام حu200dسu200dيu200dن (ع) بu200dود. در ايu200du200dام مu200dحu200dرم، عu200du200dاشu200dقu200du200dانu200dه و بu200du200dي ريu200du200dا عu200dزاداري و مu200dرثu200dيu200dه خu200dوانu200du200dي مu200du200dيکu200dرد.

وي پu200dس از اخu200dذ ديu200dپu200dلu200dم، آمu200du200dاده ورود بu200dه دانu200dشu200dگu200du200dاه شu200dد اما به عu200dلu200dت فu200dقu200dر مu200du200dالu200du200dي و هu200dزيu200dنu200dه سu200dنu200dگu200dيu200dن دانu200dشu200dگu200du200dاه، از ورود بu200dه آن بu200du200dازمu200du200dانu200dد و در سu200du200dال 1351، وارد ارتu200dش (هu200dوانu200dيu200dروز) شu200dد.

احu200dمu200dد کu200dشu200dوري بu200dه خu200du200dاطر هu200dوش سu200dرشu200du200dار و اسu200dتu200du200dعu200dداد فu200dوق الu200du200dعu200du200dاده اي کu200dه داشu200dت، تu200dوانu200dسu200dت دوره هu200du200dاي آمu200dوزش خu200dلu200dبu200du200dانu200du200dي بالگردهu200du200dاي کu200dبu200dري و جu200dت رنu200dجu200dر را بu200du200dا مu200dوفu200dقu200dيu200dت بu200dه پu200du200dايu200du200dان برسu200du200dانu200dد.

بu200du200dا تu200dوجu200dه بu200dه مu200dمu200dنu200dوعu200dيu200dت نu200dگu200du200dهu200dداري و مu200dطu200dالu200du200dعu200dه کu200dتu200du200dاب هu200du200dاي مu200dذهu200dبu200du200dي، سu200dيu200du200dاسu200du200dي و روشu200dنu200dگu200dر در ارتu200dش، کu200dشu200dوري ايu200dنگu200dونu200dه کu200dتu200du200dابهu200du200dا را مu200dخu200dفu200dيu200du200dانu200dه نu200dگu200du200dهu200dداري و در فu200dرصu200dت مu200dقu200dتu200dضu200du200dي مu200dطu200dالu200du200dعu200dه مu200du200dيکu200dرد و بu200dه هu200dمu200dيu200dن دلu200dيu200dل چu200dنu200dديu200dن بu200du200dار مu200dورد بu200du200dازجu200dويu200du200dي و تu200du200dهu200dديu200dد قu200dرار گu200dرفu200dت.

وي کu200dه سu200du200dعu200du200dي وافu200dري در زمu200dيu200dنu200dه تu200dرويu200dج روحu200dيu200dه انu200dفu200du200dاق در بu200dيu200dن هu200dمu200dکu200du200dارانu200dش داشu200dت در اوايu200dل اشu200dتu200du200dغu200du200dال بu200dه کu200du200dار در کu200dرمu200du200dانu200dشu200du200dاه، پu200dس از شu200dنu200du200dاسu200du200dايu200du200dي فu200dقu200dرا و نu200dيu200du200dازمu200dنu200dدان شu200du200dهu200dر، هu200dمu200dراه بu200du200dا تu200du200dعu200dدادي از هu200dمu200dکu200du200dاران و بu200du200dا کu200dمu200dک افu200dراد خu200dيu200dّر و نu200dيu200dکu200dوکu200du200dار هu200dوانu200dيu200dروز، مu200dخفu200dيu200du200dانu200dه صu200dنu200dدوق اعu200du200dانu200dه اي جu200du200dهu200dت کu200dمu200dک و مu200dسu200du200dاعu200dدت بu200dه آنu200du200dهu200du200dا تu200dشu200dکu200dيu200dل داد.

کu200dشu200dوري، چu200dه در قu200dبu200dل و چه بu200du200dعu200dد از انu200dقu200dلاب اسu200dلامu200du200dي، بu200dه عu200dنu200dوان مu200dجu200du200dاهu200dد فu200du200dي سu200dبu200dيu200dل الu200dلu200dه بu200dراي اعu200dتu200dلاي اسu200dلام عu200dزيu200dز و تu200dحu200dقu200dق حu200dکu200dومu200dت الu200du200dهu200du200dي، پu200dيu200dوسu200dتu200dه تu200dلاش کu200dرد و هu200dمu200dگu200du200dام و هu200dمu200dراه بu200du200dا حu200dرکu200dت هu200du200dاي توفu200dنu200dده مu200dلu200dت، در هu200dمu200dه صu200dحu200dنu200dه هu200du200dاي انu200dقu200dلاب حu200dضu200dور داشu200dت و بu200dسu200dيu200du200dاري از شu200dب هu200du200dا را بu200du200dا چu200du200dاپ اعu200dلامu200dيu200dه هu200du200dاي امu200du200dام خu200dمu200dيu200dنu200du200dي (ره) بu200dه صu200dبu200dح رسu200du200dاند.

وي در راه دفu200du200dاع از آرمu200du200dانهu200du200dاي امu200du200dام عu200dزيu200dز، چu200dنu200dديu200dن بu200du200dار مورد ضرب و شتم قرار گرفته بu200dود امu200du200dا بu200du200dا افu200dتu200dخu200du200dار از آن يu200du200dاد مu200du200dي کu200dرد و مu200du200dي گu200dفu200dت : ايu200dن بu200du200dاطومu200du200dي کu200dه مu200dن خu200dوردم ، چu200dون بu200dراي خu200dدا بu200dود، شu200dيu200dريu200dن بu200dود. مu200dن خu200dوشu200dحu200du200dالu200dم از ايu200dن کu200dه مu200du200dي تu200dوانu200dم قu200dدمu200du200dي در راه انu200dقu200dلاب بu200dردارم و ايu200dن تu200dوفu200dيu200dق و سu200du200dعu200du200dادتu200du200dي اسu200dت از سu200dوي پu200dروردگu200du200dار.

ران نu200dخu200dسu200dت وزيu200dري شاپور بu200dخu200dتu200dيu200du200dار بu200du200dا چu200dنu200dد تu200dن از دوسu200dتu200du200dانu200dش طرح کu200dودتu200du200dايu200du200dي را تu200dنu200dظيu200dم کu200dرد و آن را نu200dزد آيu200dتالu200dلu200dه پu200dسu200dنu200dديu200dده، بu200dرادر امu200du200dام بu200dرد. قu200dرار شu200dد طرح بu200dه اسu200dتu200dحu200dضu200du200dار امu200du200dام خu200dمu200dيu200dنu200du200dي (ره ) بu200dرسu200dد و در صu200dورت مu200dوافu200dقu200dت ايu200dشu200du200dان اجu200dرا شu200dود.

امu200du200dا خu200dوشu200dبu200dخu200dتu200du200dانu200dه بu200du200dاهu200dوشu200dيu200du200dاري امu200du200dام و فu200dداکu200du200dاري امu200dت انu200dقu200dلابu200du200dي کu200dشu200dورمu200du200dان ، انu200dقu200dلاب اسu200dلامu200du200dي در 22 بu200du200dهu200dمu200dن بu200dه پu200dيu200dروزي رسu200dيu200dد و نu200dيu200du200dازي بu200dه اجu200dراي طرح مu200dذکu200dور نu200dگu200dرديu200dد.

کu200dشu200dوري هu200dمu200dواره بu200dراي وحu200dدت و انu200dسu200dجu200du200dام دو قu200dشu200dر ارتu200dشu200du200dي و پu200du200dاسu200dدار، مu200du200dي کu200dوشu200dيu200dد به نحوي که مu200dسu200dوولان ، هu200dمu200du200dاهu200dنu200dگu200du200dي و حu200dفu200dظ غu200dرب کu200dشu200dور را مu200dرهu200dون تu200dلاش او مu200du200dي دانu200dسu200dتu200dنu200dد.

او مu200du200dي گu200dفu200dت: تu200du200dا آخu200dريu200dن قu200dطره خu200dون بu200dراي اسu200dلام عu200dزيu200dز و اطu200dاعu200dت از ولايu200dت فu200dقu200dيu200dه خu200dواهu200dم جu200dنu200dگu200dيu200dد و از ايu200dن مu200dزدوران کu200dثu200dيu200dف کu200dه سu200dرهu200du200dاي مu200dبu200du200dارک عu200dزيu200dزانu200dم (پu200du200dاسu200dداران) را نu200du200dامu200dردانu200dه بu200dريu200dدنu200dد، انu200dتu200dقu200du200dام خu200dواهu200dم گu200dرفu200dت.

سu200dرلu200dشu200dگu200dر خلu200dبu200du200dان احu200dمu200dد کu200dشu200dوري بu200dه اذعu200du200dان بu200dسu200dيu200du200dاري از دوسu200dتu200du200dان و هu200dمرزمu200du200dانu200dش مu200dرد مu200dيu200dدان کu200du200dارزار بu200dود و قu200dلu200dبu200dش بu200dراي حu200dفu200dظ نu200dظu200dام و کu200dشu200dورش مu200du200dيتu200dپu200dيu200dد و در راسu200dتu200du200dاي ايu200dن اهu200dداف بu200dلu200dنu200dدش جu200du200dان را نu200dيu200dز نu200dثu200du200dار کu200dرد.

شu200du200dهu200dيu200dد تu200dيu200dمu200dسu200du200dار "فu200dلاحu200du200dي" يu200dکu200du200dي از دوسu200dتu200du200dان و هu200dمu200dرزمu200du200dانu200dش در خu200dصu200dوص روحu200dيu200du200dات ايu200dن شu200du200dهu200dيu200dد گu200dفu200dتu200dه بu200dود: مu200dن شu200dبu200du200dي بu200dراي مu200du200dامu200dوريu200dت سu200dخu200dتu200du200dي در کu200dردسu200dتu200du200dان داوطلu200dب خu200dواسu200dتu200dم، هu200dنu200dوز سu200dخu200dنu200dم تu200dمu200du200dام نu200dشu200dده بu200dود کu200dه يu200dکu200du200dي از صu200dف بu200dيu200dرون آمu200dد و گu200dفu200dت مu200dن آمu200du200dادهام و ديu200dدم خu200dلu200dبu200du200dان کu200dشu200dوري اسu200dت.

در جu200dنu200dگ از خu200dود شu200dجu200du200dاعu200dت و لu200dيu200du200dاقu200dت فu200dراوانu200du200dي نu200dشu200du200dان داد و يu200dک بu200du200dار کu200dه خu200dودش بu200dه شu200dدت زخu200dمu200du200dي و بu200dه هu200dلu200dيu200dکu200dوپu200dتu200dرش نu200dيu200dز آسu200dيu200dبي شu200dديu200dد وارد شu200dده بu200dود، تu200dوانu200dسu200dت بu200du200dا هu200dوشu200dيu200du200dاري و مu200du200dهu200du200dارت، آن را بu200dه مu200dقu200dصu200dد بu200dرسu200du200dانu200dد.

شu200du200dهu200dيu200dد خu200dلu200dبu200du200dان شu200dيu200dرودي نu200dيu200dز دربu200du200dاره او گu200dفu200dتu200dه بu200dود: احu200dمu200dد، اسu200dتu200du200dاد مu200dن بu200dود. زمu200du200dانu200du200dي کu200dه صu200dدام آمu200dريu200dکu200du200dايu200du200dي بu200dه ايران يu200dورش آورد، احu200dمu200dد در انu200dتu200dظu200dار آخu200dريu200dن عu200dمu200dل جu200dراحu200du200dي بu200dراي بu200dيu200dرون آوردن تu200dرکu200dش از سu200dيu200dنu200dه اش بu200dود. امu200du200dا روز بu200du200dعu200dد از شu200dنu200dيu200dدن خu200dبu200dر تu200dجu200du200dاوز صu200dدام ، عu200du200dازم سu200dفu200dر شu200dد.

بu200dه او گu200dفu200dتu200dه بu200dودنu200dد بu200dمu200du200dانu200dد و پu200dس از اتu200dمu200du200dام جu200dراحu200du200dي بu200dرود. امu200du200dا او جu200dواب داده بu200dود: وقu200dتu200du200dي کu200dه اسu200dلام در خu200dطر اسu200dت، مu200dن ايu200dن سu200dيu200dنu200dه را نu200dمu200du200dي خu200dواهu200dم. او بu200du200dا جu200dسu200dمu200du200dي مu200dجu200dروح بu200dه جu200dبu200du200dهu200dه رفu200dت و شu200dجu200du200dاعu200du200dانu200dه بu200du200dا دشu200dمu200dن بu200du200dعu200dثu200du200dي آنگu200dونu200dه جu200dنu200dگu200dيu200dد کu200dه بu200dيu200du200dابu200du200dان هu200du200dاي غu200dرب کu200dشu200dور را بu200dه گu200dورسu200dتu200du200dانu200du200dي از تu200du200dانu200dک هu200du200dا و نu200dفu200dرات دشu200dمu200dن تu200dبu200dديu200dل نu200dمu200dود. کu200dشu200dوري شu200dجu200du200dاعu200du200dانu200dه بu200dه اسu200dتu200dقu200dبu200du200dال خu200dطر مu200du200dي رفu200dت، مu200du200dامu200dوريu200dت هu200du200dاي سu200dخu200dت و خu200dطرنu200du200dاک را از هu200dمu200dه زودتu200dر و از هu200dمu200dه بu200dيu200dشu200dتu200dر انu200dجu200du200dام مu200du200dي داد، شu200dب هu200du200dا ديu200dر مu200du200dي خu200dوابu200dيu200dد و صu200dبu200dح هu200du200dا خu200dيu200dلu200du200dي زود بu200dيu200dدار مu200du200dي شu200dد و نu200dيu200dمu200dه شu200dبهu200du200dا نu200dمu200du200dاز شu200dب مu200du200dي خu200dوانu200dد.

سu200dرانu200dجu200du200dام شu200du200dهu200dيu200dد سu200dرلu200dشu200dگu200dر خu200dلu200dبu200du200dان احu200dمu200dد کu200dشوري 15 آذر سال 1359، در حu200du200dالu200du200dي کu200dه از يu200dک مu200du200dامu200dوريu200dت بu200dسu200dيu200du200dار مu200dشu200dکu200dل، امu200du200dا پu200dيu200dروز بu200du200dازميگu200dشu200dت، در ايu200dلام (مu200dنu200dطقu200dه مu200dيu200dمu200dک - دره بu200dيu200dنu200du200dا) مu200dورد حu200dمu200dلu200dه مu200dزدوران بu200du200dعu200dثu200du200dي قu200dرار گu200dرفu200dت و در حu200du200dالu200du200dي کu200dه هu200dلu200dيu200dکu200dوپu200dتu200dرش در اثu200dر اصu200du200dابu200dت راکu200dت هu200du200dاي دو فu200dرونu200dد مu200dيu200dگ عu200dراقu200du200dي بu200dه شu200dدت مu200du200dي سu200dوخu200dت، آن را تu200du200dا مu200dواضu200du200dع خu200dودي هu200dدايu200dت کu200dرد و آن گu200du200dاه در خu200du200dاک وطن سu200dقu200dوط کu200dرد و بu200dه آرزوي ديu200dريu200dنu200dه اش رسu200dيu200dد و شu200dربu200dت شu200du200dهu200du200dادت را مu200dردانu200dه سu200dرکu200dشu200dيu200dد.

پu200dيu200dکu200dر پu200du200dاک او را بu200dه تu200du200dهu200dران انu200dتu200dقu200du200dال دادنu200dد و در مu200dزار شu200du200dهu200dيu200dدان (بu200du200dهu200dشu200dت زهu200dرا)، مu200dيu200du200dعu200du200dادگu200du200dاه عu200du200dاشu200dقu200du200dان الu200dلu200dه، بu200dه خu200du200dاک سu200dپu200dردند.

شu200du200dهu200dيu200dد سu200dرلu200dشu200dگu200dر خu200dلu200dبu200du200dان احu200dمu200dد کu200dشu200dوري به دلu200dيu200dل دلاوريهu200du200dايu200dش بu200dه عu200dقu200du200dاب تu200dيu200dز پu200dرواز جu200dبu200du200dهu200dههu200du200dاي جu200dنu200dگ شهرت داشت.

خاطراتي از شu200du200dهu200dيu200dد سu200dرلu200dشu200dگu200dر خu200dلu200dبu200du200dان احu200dمu200dد کu200dشu200dوري:

1) كلاس دوم راهنمايى كه بود، مجلات عكس مبتذل چاپ مى كردند. در آرايشگاه، فروشگاه و حتى مغازه ها اين عكس ها را روى در و ديوار نصب مى كردند و احمد هر جا اين عكس ها را مى ديد پاره مى كرد. صاحب مغازه يا فروشگاه مى آمد و شكايت احمد را براى ما مى آورد. پدر احمد، رئيس پاسگاه بود و كسى به حرمت پدرش به احمد چيزى نمى گفت. من لبخند مى زدم. چون با كارى كه احمد انجام مى داد، موافق بودم. يك مجله اى با عكس هاى مبتذل چاپ شده بود كه احمد آنها را از هر كيوسك روزنامه اى مى خريد. پول توجيبى هايش را جمع مى كرد. هر بار ۲۰ تا مجله از چند روزنامه فروش مى خريد وقتى مى آورد در دست هايش جا نمى شد. توى باغچه مى انداخت نفت مى ريخت و همه را آتش مى زد. مى گفتم: چرا اين كار را مى كنى؟ مىگفت:اين عكس ها ذهن جوانان را خراب مى كند.

به نقل از مادر شهید

2)من با احمد، همدوره و هم پرواز بودم. از سال ۱۳۵۳ در مركز پياده شيراز، دوره هاى مقدماتى و عالى را طى مى كرديم و در همان روز ها كه در خدمت ايشان بودم، مسائل عقيدتى را رعايت مى كرد. از نماز و روزه و فلسفه دين، خيلى حرف مى زديم. در همان مركز، گرو هان ديگرى، متشكل از خانم ها، آموزش نظامى مى ديدند. احمدتوصيه مى كرد به آنها نزديك نشويم. آن موقع، حجاب خانم ها رعايت نمى شد و يگان ها هم در كنار هم خدمت مى كردند و آموزش مى ديدند. احمد به ما مى گفت: «ممكن است دراين دنيا، جواب كار ثوابى را كه مى كنيد، عايدتان نشود ولى بالاخره روزى بايد جواب كارش را پس بدهيد و يا پاداش كار خيرتان را بگيريد. آن روز، جواب دادن خيلى سخت است.»

3)احمدكشورى جزو هيأت همراه دكتر چمران بود كه با هم به كردستان رفتند. شهيد شيرودى هم به پايگاه منتقل شده بود و خيلى زود، با او صميمى شد و در تيم او قرار گرفت. خبر درگيرى هاى شديد پاوه مى رسيد و دكترچمران در محاصره مزدورهاى وطن فروش قرار گرفته بود. تيم پروازى احمد، نخستين گروه عملياتى بود كه راهى كردستان شد. ما به اتفاق شهيد سهيليان وارد منطقه شديم. با حملات پى درپى، دشمن را تار و مار كرديم و دكتر چمران و گروهش را از حلقه محاصره دشمن بيرون آورديم. پاوه هم نجات پيدا كرد. در واقع منطقه اى كه محل شروع درگيرى ها بود، از لوث وجود دشمن، پاك شد.

4)وقتى در كرمانشاه بوديم، حراست منطقه وسيعى از شمال غرب كشور كه از پايگاه كرمانشاه شروع مى شد و تا آبدانان ايلام ادامه داشت، به عهده پايگاه هوانيروز كرمانشاه بود. حراست منطقه سرپل ذهاب برعهده سهيليان و شيرودى و از منطقه سرپل ذهاب تا مهران برعهده احمد كشورى بود. احمد، تيمهايى تشكيل داده بود به نام «بكاو و بكش» يعنى بگرد و دشمن را پيدا كن و او را بكش.
در يكى از مأموريت هاى روز هاى نخست جنگ، براى عقب راندن دشمن كه حد فاصل قصر شيرين تا سرپل ذهاب را جلوآمده بودند، وارد منطقه شديم. دشمن با ستون بسيار عظيمى كه شامل ادوات زرهى، خودرويى و پرسنلى بود، به طول دو كيلومتر در جاده به راحتى در حال حركت بود. آنها از قصر شيرين وارد خاكمان شده بودند و به سمت سرپل ذهاب در مسير مشخصى پيشروى مى كردند. عشاير منطقه، اطلاعاتى را درباره اين جابه جايى به ما دادند. وقتى به منطقه رسيديم، احمد گفت: « نبايد ساكت باشيم. هر طور شده بايد جلوى پيشروى آنها را بگيريم.» با سه هليكوپتر كبرا و يك هليكوپتر ترابرى از قرارگاه به سمت منطقه پرواز كرديم، در حالى كه هيچ آشنايى با منطقه نداشتيم و نمى دانستيم بايد از كدام محور، وارد منطقه شويم و تانزديكى هاى ستون دشمن پيش رفتيم و از پهلو با ستون آنها مواجه شديم.
وحشت كرديم كه چرا تا اين حد، جلو آمده اند. كسى جلودار شان نبود. هنگام روبرو شدن با آنها فكر كرديم در اطراف ستون، تيم هاى گشت گذاشته اند. چون وقتى ستون بخواهد در منطقه ناشناسى حركت كند، تيم گشت در اطراف مى گذارند كه از جايى ضربه نخورند. تا هفتصد مترى ستون جلو رفتيم و شناسايى كامل را انجام داديم. احمد در يك لحظه به عنوان ليدر (راهنما) تيم گفت: «اول و آخر ستون را بزنيد كه مشكوك بشوند و همهمه اى بين آنها بيفتد و وقتى سرشان شلوغ شد، روى آنها آتش اجرا مى كنيم.»
«هليكوپتر خلبان سراوانى به موشك تاو مجهز بود. ايشان اول و آخر ستون را مورد هدف موشك هاى خود قرار داد. ستون نظامى دشمن، سنكوب كرد و هر چه مهمات داشتيم، روى سرستون ريختيم.» وقتى اين تصميم را گرفت كه دشمن را در محاصره بگيرند و به سروته ستون دشمن آسيب بزند، همه فهميدند كه فقط با اين شيوه، مى توانند آن همه نيروى دشمن را نابود كنند. هليكوپتر كبرا مانور مى داد و حمله مى كرد و بر سر دشمن، آتش مى ريخت و تير انداز هاى دشمن، سرگردان مانده بودند كه اين چه شبيخونى است كه از هوانيروز خورده اند! وقتى تيم آتش و گروه پروازى احمد، با هليكوپتر هاى شكارى به منطقه برگشتند، غوغايى را در منطقه ديدند. ستونى كه هيچ كس حريف شان نمى شد و مى خواستند به قلب ايران بزنند، زمينگير شده بود و اين ضربه را از خوشفكرى احمد خورده بود. نيروهاى دشمن پس از اين شكست مجبور شدند تا اطراف نفت شهر عقب نشينى كنند و از مرز خارج شوند.

به نقل از حمید رضا آبی

5)کشوري کار و فعاليت را عبادت مي دانست. تمام فکرش انجام وظيفه بود. درباره ي ميزان علاقه به فرزندانش مي گفت: «آنها را به اندازه اي دوست مي دارم که جاي خدا را نگيرند.» کشوري همواره براي وحدت و انسجام دو قشر ارتشي و پاسدار، مي کوشيد، چنان که مسؤولان، هماهنگي و حفظ غرب کشور را مرهون تلاش او مي دانستند. او مي گفت: «تا آخرين قطره ي خون براي اسلام عزيز و اطاعت از ولايت فقيه خواهم جنگيد و از اين مزدوران کثيف که سرهاي مبارک عزيزانم (پاسداران) را نامردانه بريدند، انتقام خواهم گرفت.» به امام (قدس سره) عشق مي ورزيد. وقتي در بين راه خبر کسالت قلبي ايشان را شنيد، از شدت ناراحتي خودرو را در کنار جاده نگه داشت و در حالي که مي گريست، گفت«خدايا از عمر ما بکاه و به عمر رهبر بيفزا.»
وقتي به تهران رسيد، عازم بيمارستان شد و آمادگي خود را براي اهداي قلب به رهبرش اعلام کرد. بر اين عقيده بود تا در دنيا هست و فرصتي دارد، بايد توشه اي براي آخرت بياندوزد. شهادت در راه خدا براي او از عسل شيرين تر بود.

6) در جبهه هر بار كه از مريم ۳ ساله و على ۳ ماهه اش صحبت مى شد، مى گفت: آنها را به اندازه اى دوست دارم كه جاى خدا را در دلم، تنگ نكنند.

7)یك شب كه تعدادی از خلبانها مشغول خوردن شام بودند، صحبت از جنگ شد. یكی میگفت: من به خاطر حقوقی كه به ما میدهند میجنگم، یكی دیگر میگفت من به خاطر بنیصدر میجنگم. یكی میگفت من به خاطر خودم میجنگم و دیگری گفت من به خاطر ایران میجنگم. شهید كشوری گفت: من همه اینها را قبول ندارم تنها چند تا را قبول دارم و گفت: من به خاطر خدا میجنگم. جنگ برای خداست، ما نباید بگوییم كه ما به خاطر فلان چیز میجنگیم. مگر ما بت پرست هستیم. ما به خاطر خدا، به خاطر اسلام میجنگیم. اسلام در خطر است نه بنیصدر. اسلام در خطر است ما به خاطر اسلام می جنگیم و جنگ ما فقط به خاطر اسلام است.

8)صبحانهای كه به خلبانها میدادم، كره، مربا و پنیر بود. یك روز شهید كشوری مرا صدا زد گفت: فلانی! گفتم: بله. گفت: شما در یك منطقهی جنگی در مهمانسرا كار میكنید. پس باید بدانید مملكت ما در حال جنگ است و در تحریم اقتصادی به سر میبرد. شما نباید كره، مربا و پنیر را با هم به ما بدهید درست است كه ما باید با توپ و تانكهای دشمن بجنگیم ولی این دلیل نمیشود ما این گونه غذا بخوریم. شما باید یك روز به ما كره، روز دیگر پنیر و روز سوم به ما مربا بدهید. در سه روز باید از اینها استفاده كنیم وگرنه این اصراف است. من از شما خواهش میكنم كه این كار را نكنید. من گفتم: چشم.

9)سرهنگ باباجانى خاطره اى را از دوران تحصيل احمد در خارج از كشور تعريف مى كرد و مى گفت: در حال تمرين پرواز توى بالگرد نشسته بوديم. احمد سكاندار بود. استاد آمريكايى نگاهى به او كرد و گفت: اگر الآن بخواهم تو را پرت كنم بيرون چطور مى خواهى از خودت دفاع كنى. احمد به قدرى از نيروهاى بيگانه و خلق و خوى ضداسلامى آنان بدش مى آمد كه نگاهى به استاد كرد. وقتى لبخند شيطنت آميز و تحقيركننده استاد را ديد. يقه او را گرفت و گفت: من بايد تو را از اين بالا پرت كنم پايين. با استاد گلاويز شد. سرهنگ مى گفت: استاد به زبان انگليسى شروع به التماس كرد. صورتش سرخ شده بود. ما از احمد خواستيم كه يقه او را رها كند و مواظب باشد كه هلى كوپتر سقوط نكند و او قبول كرد. وقتى به زمين نشستيم، استاد به قدرى از جسارت احمد و جرأت او يكه خورده بود كه به همه ما گفت: بعد از اين استاد شما احمد كشورى است.

10)... در کردستان درگیری شدیدی بین ما و ضد انقلاب شامل کومله و دمکرات بوقوع پیوست و من از هوانیروز درخواست کمک کردم ، دو خلبان که همیشه داوطلب دفاع بودند یعنی شهیدان کشوری و شیرودی لبیک گفته و لحظاتی بعد بالای سر ما بودند که به آنها گفتم کجا را زیر آتش خود بگیرند ، پس از آنکه مهمات هلی کوپتر ها تمام شد متوجه شدم که شهید کشوری علی رغم کمبود سوخت منطقه را ترک نکرده است وقتی با او تماس گرفتم گفت من باید کارم را به اتمام برسانم ، لحظاتی بعد با دوربین دیدم که شهید کشوری خود را به جاده ای رساند که یک ماشین جیپ سیمرغ پر از عناصر ضد انقلاب از آنجا در حال فرار بودند ، هلی کوپتر را به آن خودرو نزدیک کرد و آنقدر پایین رفت که با اسکیت هلی کوپتر به آنها کوبید و همه این جنایتکاران به دره سقوط کردند ، پس از آن طی تماس به او گفتم با توجه به تاخیری که کردی سوخت هلی کوپتر برای آنکه خود را به قرارگاه برسانی کافی نیست و همینجا فرود بیا ، او گفت هلی کوپتر م را هدف قرار می دهند و با اینکه چراغ هشدار دهنده سوخت هلی کوپتر روشن شده و به هیچ وجه خطا نمی کند ، شهید کشوری گفت با ذکر یا زهرا ( س ) خود را به قرارگاه می رسانم ، ساعتی بعد در حالیکه ناامیدانه با قرارگاه تماس گرفتم تا سراغ احمد کشوری را بگیرم گفتند او به سلامت و با ذکر یا زهرا ( س ) در حالیکه هلی کوپترش هیچ سوختی نداشته به قرارگاه رسیده است .
به نقل از شهید علی صیاد شیرازی
وصیتنامه شهید احمد کشوری
خدایا شیطان را از ما دور كن
«بسم الله الرحمن الرحیم»
در مسلخ عشق جز نكو را نكشند
روبه صفتان زشت خو را نكشند
پایان زندگی هر كسی به مرگ اوست
جز مرد حق كه مرگش آغاز دفتر اوست.
هر روز ستاره ای را از این آسمان به پایین می كشند امّا باز این آسمان پر از ستاره است. این بار نیز در پی امر امام، دریایی خروشان از داوطلبین به طرف جبهه های حق علیه باطل روان شد و من قطره ای از این دریایم و نیز می دانید كه این اقیانوس بی پایان است و هر بار بر او افزوده می شود. راه شهیدان را ادامه دهید. كه آنها نظاره گر شمایند مواظب ستون پنجم باشید كه در داخل شما هستند.
بی تفاوتی را از خود دور كنید، در مقابل حرف های منحرف بی تفاوت نباشید.
مردم كوفه نشوید و امام را تنها نگذارید. در راهپیمایی ها بیشتر از پیش شركت كنید. در دعاهای كمیل شركت كنید. فرزندانتان را آگاه كنید. و تشویق به فعالیت در راه الله كنید.

وصیت به پدر و مادرم:

پدر و مادرم! همچنان كه تا الآن صبر كرده اید از خدا می خواهم صبر بیشتری به شما عطا كند. فعالیتتان را در راه خدا بیشتر كنید. در عزایم ننشینید، نمی گویم گریه نكنید ولی اگر خواستید گریه كنید به یاد امام حسین (ع) و كربلا و پدر و مادرانی كه پنج فرزندشان شهید شده گریه كنید، كه اگر گریه های امام حسینی و تاسوعا و عاشورایی نبود، اكنون یادی از اسلام نبود. پشت جبهه را برای منافقین و ضد انقلاب خالی نگذارید، در مراسم عزاداری بیشتر شركت كنید كه این مراسم شما را به یاد شهیدان می اندازد و این یاد شهیدان است كه مردم را منقلب می كند.
امام را تنها نگذارید.
فراموش نكنید كه شهیدان نظاره گر كارهای شمایند.
ما زنده به آنیم كه آرام نگیریم.
موجیم كه آسودگی ما عدم ماست
والسلام
قطراه ای از دریای خروشان حزب ا...
احمد كشوری

موضوعات مرتبط: شهدا و ولایت
برچسبها: شهدا وولایت مداح اهل بیت هادی صالح زاده ...