اشعار وفات حضرت معصومه

برای بار غمت سوگوار باید شد
تمام عمر از این غصهزار باید شد

برای خضرشدن در کنارصحن تو با
غلام و نوکر تو همجوار باید شد

نوشتهاند برای زیارت زهرا
به سوی مرقد تو رهسپار باید شد

برای مثل سلیمان شدن فقط بیبی
به روی فرش حریمت سوار باید شد

برای اینکه امام رضا مرا بخرد
ز داغ روضهات ابر بهار باید شد

ندیدی آخر کاری برادر خود را
از این مصیبت تو غصهدار باید شد

نوشتهاند: کریمه، به مصحف نامت
به شوق دانه رسیدم دوباره بر بامت

تو آمدی و همه آمدند دیدن تو
بهار شد همهجا با تب رسیدن تو

شبیه خیمه و گودال کربلا که نبود
کریمه، پشت امام رضا دویدن تو

اگرچه از نفس افتادی و شدی پرپر
ولی نبود چو زینب نفس بریدن تو

تو آمدی و در این شهر دلسپرده کسی
به تازیانه نیامد برای چیدن تو

تو را نبرد کسی بر دهانه بازار
فقط فراق شده علت خمیدن تو

عنان ناقه تو دست محرمان بود و
نیامدند برای اسیر دیدن تو

ولی ز سینه زینب زبانه بالا رفت
به هرکجا که رسید تازیانه بالا رفت

سه ساله دخترکی زیر دست و پا افتاد
به روی گونه این تک ستاره جا افتاد

هزار مرتبه جای همه کتک زدنش
هزار مرتبه از ناقه بیهوا افتاد

به تازیانه کتک خورد و پا شد از جایش
ولی دو مرتبه با ضربههای پا افتاد

زمین که خورد سه ساله کنار او عمه
به یاد صحنه گودال کربلا افتاد

کنار دیده درخون نشستهاش صد بار
سر عموی رشیدش ز نیزهها افتاد

شبی که گم شد و آن زجر رفت دنبالش
به روی ناقه روان بود و بیصدا افتاد

ولی به عمه پر از بوی فاطمه برگشت
به سوی قافله زخمیتر از همه برگشت

مهدی نظری

❆❆❆❆❆❆❆

باز هم میشوم کبوترتان
زیر این گنبد منورتان

من نمکگیر سفرهات شدهام
دست خالی نرفتم از درتان

مادر من کنیزتان بوده
پدرم نیز بوده نوکرتان

جای کرب و بلا و طوس و نجف
شدهام خاکبوس محضرتان

ما عجمها چقدر خوشبختیم
شده ایران مسیر آخرتان

اشکهایم دخیل میبندند
به ضریح فرشتهپرورتان

از ضریح تو یاس میریزد
مثل چادرنماز مادرتان

چقدر از مدینه دور شدی
پای دلتنگی برادرتان

خسته از راه دور آمدهای
خستهای از فراق دلبرتان

مثل مادر خمیدهای اما
نگرفته به میخ در پرتان

محملت پرده داشت شکر خدا
سایبان بوده بر روی سرتان

گرچه شد حمله بر عشیره تو
شُکر، غارت نگشت زیورتان

در میان هجوم دست نخورد
دست نامحرمی به معجرتان

شد خزان گرچه نو بهار شما
کم نشد لحظهای از وقار شما

غصه از همه بریدن تو
غم روی رضا ندیدن تو

گرچه آواره گشتهای خانم
گرچه غم دارم از خمیدن تو

ناقهات بین ازدحام نرفت
بیخطر بود این پریدن تو

چادرت زیر چکمه گیر نکرد
لحظه تلخ پرکشیدن تو

بیبرادر میان کوچه ندید
پشت مرکب کسی دویدن تو

ثبت شد در جریده تاریخ
قصههای به قم رسیدن تو

آمدی شهر قم گلستان شد
پیش پایت زمین گلافشان شد

شهر قم بر تو احترام گذاشت
پیش رویت فقط سلام گذاشت

پیر قم با بزرگ مردم قم
سر به پای تو چون غلام گذاشت

بهر تو قم گذاشت سنگ تمام
کِی دگر سنگ روی بام گذاشت

کی به قم دختر ولی خدا
پای در مجلس عوام گذاشت

بهترین جای قم سرایت بود
کِی میان خرابه جایت بود

محمدجواد پرچمی